Ja bijna, want...afgelopen vrijdag ben ik maar liefst 5 uren onderweg geweest naar huis! En dat voor een stukje wat je normaal in 40 minuten rijdt.
Het was een heel avontuur, maar liever niet nog een keer deze winter, één keer was genoeg.
Dit was de oprit van de snelweg in Zeist:

Je ziet de auto's staan als je goed kijkt. Dit was het begin van een 26 kilometer lange file. We hebben gemiddeld 8 kilometer per uur gereden. Het stukje van Zeist naar Hilversum duurde al vier lange uren. Want lang waren ze. Gelukkig had ik een hele gezellige taxichauffeuse. (Of hoe je dat ook schrijft..)
Uiteindelijk was ik dus om 19:30 uur thuis! Helemaal gesloopt en was ook blij dat ik kon eten. Daarna ben ik heerlijk in bad geweest want dat was het enige waar ik nog zin in had naast slapen.
Zondag had ik al zo'n vermoeden dat de taxi weer heel laat zou komen. Maar het werd nog leuker: ze belden op om te zeggen dat ze niet zouden rijden omdat ze de veiligheid niet konden waarborgen! Dus toen kon ik niet naar Zeist.
Ik baalde eventjes flink. Alles was ingepakt en ik was er eigenlijk ook wel klaar voor. Ik zie toch uit naar Zeist elke week, hoe zwaar het hier ook is.
Thuis heb ik nog heel veel moeite met rusten en met naar mijn eigen lichaam luisteren. Veel meer moeite als in Zeist. Daarom is het ook lekker om hier te zijn. Hier mag ik (van mezelf en anderen) 'ziek' zijn. Thuis mag ik dat nog minder van mezelf omdat lange tijd niet gezien is wat er werkelijk aan de hand was en ik dus altijd maar 'gewoon' doorgegaan ben. Dus ook thuis moet er nog een hoop veranderen in mijn gedrag wil ik daar ook meer aan mijn rust toe komen.
Vanmorgen ben ik dan met de taxi gebracht naar Zeist. Gek hoor op maandag ochtend..Maar ik was niet de enige, en nog steeds zijn een aantal cliënten niet aangekomen. Ben benieuwd of iedereen wel komt deze week of dat er een paar besluiten helemaal thuis te blijven deze week. Wat ik vooral hoop is dat ik donderdag avond makkelijker naar huis kan als afgelopen vrijdag...
Ik wil jullie nog even laten zien wat het verschil in sneeuwhoogte is tussen vrijdag en vandaag want dat was goed te zien in de binnentuin:
Vrijdag:

Vandaag:
Is het niet mooi?! Ik vind het supermooi! Het lijken net kussentjes, alleen een beetje te koud om op te zitten :P.
Vanmiddag heb ik maar één therapie gehad en ik heb de kunstzinnige therapie van vanmorgen gemist omdat ik toen onderweg was hierheen.
Het was een goede oefening voor mij want ik wil eigenlijk niks missen. Nu had ik geen keus maar het voelde toch niet fijn. Nu zit ik me te bedenken dat ik misschien wel niks gemist heb, want volgens mij was niemand van de groep er vanmorgen, dus is het helemaal niet doorgegaan. En individuele kunstzinnige therapie gaat me nog eventjes te ver, vind het in de groep al wel heftig genoeg eigenlijk.
Dit was wel weer eventjes genoeg voor vanavond. Misschien verderop in de week weer een bericht van mij!
Hoi lieve Eline,
BeantwoordenVerwijderenIk hoop van harte voor je dat je morgen een betere reis hebt! Moet toch haast wel, veel langer kan het haast niet duren. Ik wens je hele fijne kerstdagen! Tot gauw. Liefs Marjoke