Even een update

Het is al heel lang geleden dat ik heb geschreven zie ik.

Op dit moment zit ik in de afrondingstijd van mijn behandeling in Zeist. Ik moet nog drie weken waarvan er nog één heel kort is want 4, 5 en 6 mei zijn we vrij :). 17 mei is mijn ontslagdatum.

Het is raar om na 25 weken afscheid te nemen van iets wat vertrouwd is geworden. Het was heel fijn om gewoon te mogen zijn zoals je bent, en met weinig woorden te worden begrepen. Iedereen die daar zit heeft psychosomatische klachten, en dat maakt het makkelijker om het van de ander te accepteren lijkt het.

Op dit moment heb ik 26 weken (observatie en behandeling)in een groep met 16 mensen geleefd. Het heeft veel verschillende momenten gekend. Van heel veel gezelligheid tot heel veel irritaties. Van momenten dat ik niets liever wilde dan zoveel mogelijk onder de mensen zijn tot momenten dat ik (ja zelfs ik) graag alleen wilde zijn. Dit kon gelukkig op mijn eigen kamertje want die luxe heb ik in Zeist.

Ook heb ik A. leren kennen in Zeist en haar ga ik echt super missen. We hebben vooral de laatste paar maanden heel intensief met elkaar opgetrokken. Ik heb veel aan haar gehad. Als ik soms zelf niet wist waarom ik zo verdrietig was, of gewoon een rotgevoel had, dan wist zij vaak al wat de reden was. Zij kon er van afstand naar kijken en dat maakte het zo fijn. En andersom was dat ook zo. We zijn samen steeds vaker naar buiten gegaan, zeker de laatste weken met het mooie weer waren we bijna dagelijks ergens op het terrein bij een picknicktafel te vinden.
Afgelopen week hebben we samen een bak aardbeien leeg gegeten buiten. Het was zooo gezellig. Komende donderdag gaat A. naar huis, ik moet het dus nog twee weken zonder haar doen, en dat vind ik echt heeeeeel erg jammer. Ga haar dan echt super missen! Het is ook heel jammer dat A. helemaal in Zeeuws Vlaanderen woont, want dat maakt het contact na Zeist niet makkelijker. We gaan natuurlijk regelmatig bellen, maar langs gaan is toch echt leuker!

De therapeuten ga ik ontzettend missen. Ze hebben mij heel veel handvaten gegeven om mee verder te gaan, maar toch ga ik hun steun en inzichten missen! Het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik begonnen ben en nu is het alweer tijd om te gaan.
Je bouwt toch een bepaalde band op omdat je therapeuten wekelijks (sommige twee of drie keer in de week) ziet. De therapeuten lieten ook veel van hun 'mens zijn' zien. Deelden soms persoonlijke verhalen en lieten gewoon zien dat ook zij niet altijd alles wisten. Een mooie manier van benaderen als je het mij vraagt!

Kwa klachten gaat het met mij met ups en downs. De ene dag voel ik me beter dan de andere en dat blijft lastig. Op dit moment gaat het over het algemeen goed. Ik loop zelfs vrij ontspannen in de stad en de supermarkt! Dat is echt heel lang geleden. Toch blijft het lastig om er van uit te gaan dat het nu alleen maar beter blijft worden, omdat een terugval ook altijd plaats kan vinden. Maar voor nu geniet ik ervan!

Ik heb het advies gekregen om voor mijn angststoornis nog in behandeling te gaan. Dit ga ik waarschijnlijk bij De Hoop in Dordrecht doen. Ik heb 2 mei mijn intake....spannend! Ik ben benieuwd wat het advies wordt!

Ik heb vast niet alles geschreven wat geschreven moest worden, maar vind het even mooi voor nu. Het is tijd om naar bed te gaan!