En weer een nieuwe dag in de "Boom". We noemen het hier met z'n allen nog de Boom omdat het voorheen Eikenboom heette en dat is toch wel wat leuker als psychosomatiek.

Een heftig dagje vandaag...vooral een druk dagje denk ik eigenlijk.

Vandaag is mijn taxivervoer geregeld. Ik wordt dus morgen voor het eerst opgehaald met een taxi en zo thuisgebracht. Wat een luxe he! Ik ben benieuwd of ik een aardige chauffeur heb en een fijne taxi.

De meeste mensen die hier zitten (inclusief ikzelf) hebben moeite met de balans tussen klachten en activiteit. Het liefst zouden we altijd alles doen wat maar op ons pad komt, ook al hebben we heel veel klachten. We leren hier om balans te vinden hiertussen. Weinig klachten dan kun je iets meer doen, en heb je dan veel klachten dan kun je minder. Dit zal afwisselen. Als je een tijd meer doet, dan komt daarna een tijd dat je minder kunt. Een tijd van activiteit moet afgewisseld worden met een tijd van rust.

En die rust .. die is bij mij ver te zoeken. Ik ben erg onrustig. In mijn hoofd vooral. Door heel onrustig in mijn hoofd te zijn merk ik de signalen van mijn lichaam nog niet zo op en dat maakt dat ik vaker duizelig geweest ben. Dat is denk ik het uiterste signaal van mijn lichaam op dit moment om te zeggen dat ik te ver gegaan ben. En zelfs dan....neem ik nog geen rust.
Ik heb alweer twee nachten niet zo goed geslapen, lang wakker gelegen en heel onrustig geweest. Ook overdag kan ik slecht mijn rust vinden. Willen jullie hiervoor bidden? De rust is hier zo belangrijk want er komt zo veel op me af.

Verdriet?
Bij PMT deden we eigenlijk een hele 'simpele' oefening. We gingen alle drie in een driehoek in de gymzaal staan. Elke keer gingen we een stapje dichter naar elkaar toe en kijken hoe dat dan voelde en hoe dicht je naar de ander wil lopen.
De eerste keer ging dit eigenlijk gewoon goed, wel een beetje onrust in mijn lijf maar verder niks aan de hand.
De tweede keer ging ik van de andere kant af lopen. Zoals meer van jullie weten kan ik niet goed naar links draaien met mijn hoofd en heb daarom eigenlijk links genegeerd al die jaren. Nu kwam ik dus zo aanlopen dat er duidelijk iemand links van mij kwam. Er overviel mij toen een enorme onrust en die zorgde ervoor dat er een golf verdriet naar boven kwam.
Toen de therapeut na afloop vroeg waar het verdriet vandaan kwam wist ik daar geen antwoord op, en eigenlijk weet ik dat nog steeds niet.

Mijn eten van vandaag valt weer mee. Preistamppot met een gehaktbal! Dus dat gaat helemaal goedkomen.

Vanavond ga ik maar eens proberen tot rust te komen op één of andere manier. Misschien weer even piano spelen of gitaar. En ik denk ook wel dat ik ga proberen een medecliënt of eventueel bezoek te vinden die samen met mij een spelletje Skip Bo of Boonanza willen doen. Even afleiding voor het slapen, misschien helpt dat.

Groetjes!